Τραπέζι και πολυθρόνες makeover.

Έχετε δει πολλές φορές σε αυτό το blog να μεταμορφώσω έπιπλα και διακοσμητικά αντικείμενα και ο λόγος είναι ότι την λατρεύω αυτήν την διαδικασία, το έχουμε ξαναπεί. Έχω ασχοληθεί αρκετά με το χρώμα κιμωλίας και σας έχω δείξει τον τρόπο που το χρησιμοποιώ και όλες τις λεπτομέρειες μέσα από την δική μου εμπειρία. Όμως, δεν είναι αυτός ο μοναδικός τρόπος για να βάψεις ένα έπιπλο. 
 Καλή και όμορφη η κιμωλία αλλά δεν κάνει για όλα τα έπιπλα και κυρίως δεν κάνει για τα έπιπλα εξωτερικού χώρου ειδικά αν εκεί έξω τα πιάνει και η βροχή. Σαν το δικό μου μπαλκόνι δηλαδή!

Σήμερα λοιπόν θα μιλήσουμε για την ριπολίνη νερού, μια μπογιά ανθεκτική, που κάνει για όλες τις ξύλινες επιφάνειες και που δίνει φινίρισμα για τρία διαφορετικά γούστα, γυαλιστερό, σατινέ και ματ. Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή γιατί στο σαλονάκι του μπαλκονιού μου, πριν το βάψιμο, προηγήθηκε μια μετατροπή που πρέπει να δείτε!
Δείτε πως ήταν πριν το τραπέζι και οι πολυθρόνες (λείπουν οι άλλες δύο γιατί βρίσκονταν ήδη στο στάδιο της μεταμόρφωσης).

 Έχω λοιπόν στο μπαλκόνι εδώ και χρόνια ένα τραπέζι που με βολεύει πολύ γιατί είναι στρογγυλό, ταιριάζει με τις τέσσερις πολυθρόνες που έχω και το μέγεθος του είναι ιδανικό για τον χώρο μου. Το είχατε ξαναδεί πριν από χρόνια στην μεταμόρφωση με ψηφίδες και πριν τρία χρόνια που το είχα βάψει με μια διαφορετική τεχνική και είχε γίνει ένα
πολύχρωμο τραπέζι. 
Το μόνο του πρόβλημα όμως ήταν τα πόδια του που ήταν σκουριασμένα, ειδικά φέτος που ξαναβγήκαμε στο μπαλκόνι, τα είδα σε άθλια κατάσταση. Από την βροχή όλου του χειμώνα σκούριασαν αρκετά σε σημείο να στραβώσει και να γέρνει από την μία πλευρά. Η πρώτη μου σκέψη ήταν να το πετάξω. Το κοίταζα και λέω τι κρίμα να πρέπει να το πετάξω μόνο και μόνο από τα πόδια του, ενώ όλη η επιφάνεια του τραπεζιού ήταν τόσο γερή και τόσο βολική...
Θυμήθηκα ότι είχα φυλάξει ένα σιδερένιο τραπέζι καφενείου και μου ήρθε η ιδέα!!! Το τραπέζι αυτό είχε το αντίθετο πρόβλημα από το ενδιαφερόμενο τραπέζι... Είχε γερά πόδια αλλά σκουριασμένο και τρύπιο το πάνω μέρος του. Φόρεσα χονδρά γάντια και με μια πένσα αφαίρεσα όλο το καπάκι από το παλιό τραπέζι. Πήρα τα πόδια του και τα έβαλα στο κέντρο, πάνω στο μεγάλο τραπέζι μου.

 Για να το στερεώσω χρησιμοποίησα αυτά τα μεταλλικά σίδερα με βίδες που ήταν στερεωμένα τα παλιά του πόδια. Τίποτα δεν πήγε χαμένο δηλαδή και έφτιαξα ένα τραπέζι γερό και όπως το ήθελα με κομμάτια από δύο τραπέζια! Τέλειο? Γι' αυτό δεν πετάμε τίποτα!

 Επόμενο βήμα ήταν το τρίψιμο. Έτριψα με χονδρό γυαλόχαρτο και μετά με πιο λεπτό για να λειάνω πολύ καλά την επιφάνεια του που ήταν κι αυτή σε άσχημη κατάσταση.

 Πριν το βάψιμο πέρασα ένα χέρι αστάρι μετάλλου. Αυτό το βήμα είναι απαραίτητο για κάθε αντικείμενο που βάφουμε αν θέλουμε να έχουμε μια καλή πρόσφυση και πιο ομοιόμορφο αποτέλεσμα.
 Για το βάψιμο διάλεξα την ριπολίνη νερού για να έχει αντοχή στην βροχή του χειμώνα και στον ήλιο το καλοκαίρι και το φινίρισμα που διάλεξα είναι το σατινέ. Πέρασα 2-3 χέρια όλο το τραπέζι, περιμένοντας να στεγνώσει εντελώς η κάθε στρώση χρώματος. Ενδιάμεσα και αφού στέγνωνε το κάθε χέρι, έτριβα με το πολύ λεπτό γυαλόχαρτο πάνω από το χρώμα, ίσα για να λειανω την επιφάνεια. Ξεσκόνιζα με μια νωπή πετσέτα και περνούσα στο επόμενο βάψιμο. 

 Η ριπολίνη είναι σχετικά εύκολη στην εφαρμογή της. Πιο εύκολη μπογιά από το χρώμα κιμωλίας γιατί η κιμωλία είναι πιο "στεγνή" μπογιά (στεγνώνει πιο εύκολα και δεν θέλει πολλά περάσματα στο ίδιο σημείο) ενώ η ριπολίνη είναι πιο ρευστή, πιο "ευέλικτη" μπογιά και δουλεύεται πιο εύκολα με το πινέλο. Αραιώνεται με νερό αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι κατά τη διάρκεια του βαψίματος δεν θα χρειαστεί λίγο νερό ακόμα για να περνάει το πινέλο με μεγαλύτερη ευκολία. Επίσης δοκίμασα, όταν έβλεπα ότι το πινέλο κολλάει και δεν απλώνει καλά την μπογιά, να βρέξω το πινέλο, να το τινάζω από το νερό και μετά να συνεχίσω το βάψιμο. Αυτό κάνει το χρώμα να "χαϊδεύει" πολύ απαλά το έπιπλο με την μπογιά και να το απλώνει ομοιόμορφα και ελεύθερα,χωρίς να κολλάει, περνώντας αρκετές φορές στο ίδιο σημείο μέχρι να καλυφθεί το σημείο που θέλουμε.



 Το τραπέζι τελείωσε σχετικά γρήγορα την μεταμόρφωση του, ανανεώθηκε εντελώς και είναι γερό για να αντέξει άλλα τόσα χρόνια! 

 Αυτό που με παίδεψε αρκετά ήταν οι πολυθρόνες... Αυτά τα πολυθρονάκια που είχα δύο στο χρώμα του ξύλου με βερνίκι περασμένα και άλλα δύο που κάποια στιγμή μου ήρθε απλά να τα βάψω άσπρα! Ότι να' ναι δηλαδή!
 Ήξερα από την αρχή ότι για να γίνει σωστή δουλειά έπρεπε να αφήσω μόνο τους σκελετούς, να τρίψω καλά γιατί το θέαμα ήταν τραγικό και μετά να βάψω σε καθαρό ξύλο με την ριπολίνη ώστε να τα διατηρήσω σε καλή κατάσταση κι αυτά για πολλά χρόνια ακόμα. Δείτε πως ήταν οι πολυθρόνες με το βερνίκι.

 Το χειρότερο μου είναι να βλέπω το βερνίκι να έχει ξεφτίσει και να πετάγονται οι φλοίδες του εδώ κι εκεί. 

Οι άλλες πολυθρόνες δε, που τις είχα βάψει άσπρες, φαίνεται η κακοτεχνία τους γιατί δεν είχε προηγηθεί τρίψιμο και έσκασε όχι μόνο το βερνίκι αλλά και το χρώμα από πάνω.... Λάθη προς αποφυγήν για όλους!


 Πάμε να δούμε την μεταμόρφωση τους. Ξεκίνησα κάνοντας την πιο βάρβαρη δουλειά, να βγάλω τα συρραπτικά για να αφαιρέσω το δέρμα από την πλάτη και τα καθίσματα...
Μα καλά κύριοι κατασκευαστές επίπλων... Τι φοβηθήκατε όταν φτιάχνατε αυτές τις πολυθρόνες και βάλατε χιλιάδες συρραπτικά? Ότι θα σας κλέψουν τα δέρματα από πάνω τους? Τραγικό! Έγδαρα χέρια, έσπασα νύχια, έκανα πληγές στην παλάμη.... Μα τόοσα πολλά???

 Μετά το πρώτο σοκ πέρασα στο δεύτερο όμως εκεί εις γνώση σου ξέρεις τι θα τραβήξεις αφού ξέρεις ότι αν ένα πράγμα το αφήσεις, θα σε αφήσει κι αυτό. 
Το τρίψιμο με το γυαλόχαρτο δεν το αγάπησα ποτέ. Θυμάμαι σε μικρή ηλικία να τρίβω παντζούρια στο ξυλουργείο του πατέρα μου και τα χέρια μου να γίνονται τα ίδια σαν γυαλόχαρτο! Αν ζούσε ο πατέρας μου και είχε το ξυλουργείο, θα ήμουν εκεί ώρες ατελείωτες με τα μυαλά που έχω τώρα, θα μάθαινα τόσα πράγματα από αυτόν, θα με βοηθούσε τόσο πολύ...♥

 Οι πολυθρόνες έπρεπε να τριφτούν πολύ καλά για να φύγει το βερνίκι αλλά και το χρώμα και ξεκίνησα με ένα χονδρό γυαλόχαρτο και καταλήγοντας στο πιο λεπτό μέχρι να καθαρίσει εντελώς η επιφάνεια του ξύλου και να γίνει λεία. 


 Ύστερα πέρασα στο βάψιμο,πρώτα με ένα χέρι βελατούρα (είναι το αστάρι για ξύλα) και μετά με την ριπολίνη νερού όπου οι οδηγίες που προανέφερα είναι οι ίδιες φυσικά και για τις πολυθρόνες. Τις πέρασα τρία χέρια και το αποτέλεσμα ήταν εκπληκτικό! 
 Πριν βιδώσω ξανά τα καθίσματα και τις πλάτες προσπάθησα να καθαρίσω τα δέρματα και κατέληξα στο ασετόν γιατί με το σφουγγάρι και άλλα απορρυπαντικά δεν γινόταν δουλειά. Δεν ξέρω αν ήταν αυτός ο σωστός τρόπος,σίγουρα θα υπάρχει ειδικό καθαριστικό για δέρματα. Δεν σας το συστήνω γιατί δεν ξέρω πως θα αντιδράσει το ασετόν σε δικά σας δερμάτινα αντικείμενα. Αυτό που ξέρω όμως είναι αυτό που έγινε και η διαφορά φαίνεται ξεκάθαρα!

 Βίδωσα λοιπόν τα καθίσματα και τις πλάτες και τελείωσα! Δείτε την ποιότητα της ριπολίνης.


 Είναι τόσο λείο και τόσο απαλό που γλιστράει το χέρι σου όταν το χαϊδεύεις!

 Καθαρίζει πανεύκολα με βρεγμένο πανί και δεν χάνει καθόλου από την υφή και την ποιότητα του.

 Νομίζω πως σήμερα είπαμε πολλά πράγματα! 
Αργώ να κάνω ανάρτηση αλλά τα λέω όλα μαζεμένα!
Μιλήσαμε για την ριπολίνη νερού,για την τεχνική του βαψίματος με αυτήν την μπογιά,για τα έπιπλα γενικά ότι πρέπει πριν το βάψιμο να τα επεξεργαζόμαστε για να μην έχουμε σκασίματα και άλλα προβλήματα και κυρίως ότι πριν πετάξουμε ένα αντικείμενο, είτε χαλασμένη καρέκλα, είτε τραπέζι κ.τ.λ. να το σκεφτούμε καλά γιατί ίσως στο μέλλον μας χρειαστεί.

Αν έχετε κάποια απορία σχετικά με το βάψιμο ή ακόμα και παρατηρήσεις σχετικά με το θέμα, θα χαρώ να το συζητήσουμε!Καλή συνέχεια,σας φιλώ ♥


Λαμπρινή
Λαμπρινή

Είμαι η Λαμπρινή και εδώ μοιράζομαι τις δημιουργίες μου!Σκοπός μου είναι να εμπνεύσω τους αναγνώστες μου να δοκιμάσουν διάφορες τεχνικές,να κάνουν το παλιό να μοιάζει με καινούριο και να τολμήσουν να φτιάξουν μόνοι τους τις τούρτες γεννεθλίων τους!

21 σχόλια:

  1. εγιεν φανταστικο!! Μπραβο Λαμπρινη μου!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. καλημέρα.Πολυ ωραια δουλεια.Θα ηθελα την γνωμη σας εχω έναν μπουφε της μαμας μου είναι δεκαετιας 70 είναι γυαλιστερος καπλαμας και εχει αρχισει να ξεφλουδίζετε,σκεφτωμαι να ξυσω και να βγαλω ολο τον καπλαμα και να τον βαψω με χρωμα κιμολιας,πρεπει να τριψω και να περασω λαδι?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Λάδι δεν χρειάζεται να χρησιμοποιήσετε.Αν κάνετε όλη αυτήν την διαδικασία,να αφαιρέσετε τον καπλαμά,κάντε μετά ένα ελαφρύ τρίψιμο,ίσα για να λειανθεί η επιφάνεια και να φύγουν οι κόλλες που θα έχουν καθήσει στο έπιπλο.Μετά βάψτε το με κιμωλία ή ότι άλλο θέλετε.
      Ευχαριστώ για το σχόλιο!

      Διαγραφή
  3. Λαμπρινή μου είναι μια όαση το μπαλκόνι σου! Μπράβο για τη σκληρή δουλειά! Προσωπικά δεν θα το ξεκινούσα και θα άφηνα για τους άντρες της οικογένειας αυτές τις μετατροπές! Χαχα!
    Kathy

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Άμα έχεις τέτοιους άντρες που κάνουν τέτοιες δουλειές είσαι πολύυυυ τυχερή Κατερίνα μου!!!!χαχαχα Πολλά φιλιά και σ'ευχαριστώ!!!

      Διαγραφή
  4. Τέλεια τα έκανες Λαμπρινή μπράβο!!! Πώς έδεσαν δύο τραπέζια και έγιναν ένα!!! Αχ ούτε εγώ πετάω τίποτα αλλά πρέπει να υπάρχει και χώρος για να τα μαζεύουμε οοοολα αυτά χαχαχα!!! Πολύ ωραίο το μπαλκόνι σου!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Που έχεις χαθεί εσύ βρε κορίτσι?
      Και δεν τα μαζεύω και όλα όσα είναι για πέταμα φαντάσου!Το έχουμε αυτό εμείς οι crafters!!!Πολλά φιλιά!

      Διαγραφή
  5. Μεγεια μεγειά καινουργιο έγινε θα το ευχαριστηθείτε!!!
    Φιλάκια πολλά και βροχερά!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Θαυμάζω την υπομονή σου Λαμπρινούλα. Πολύ τρίψιμο βρε παιδί μου. Χαλάλι βέβαια, εγιναν σουπερ και το τραπέζι κι οι πολυθρόνες!
    Πάντως για το τρίψιμο υπάρχουν και φορητα ηλεκτρικά τριβεία, το ξέρω γιατί έχει ο καλός μου. Μαλιστα μου εξηγούσε κάποτε (που επιχειρήσαμε να τρίψουμε τα πατώματά μας) ότι το ένα ήταν ακριβό ενω το άλλο μια οικονομική μάρκα και η απόδοσή τους ήταν ανάλογη.
    Με ριπολίνη είχαμε βάψει τις πόρτες μας και την είχα λατρεψει. Αφήνει τέλεια αισθηση στην αφη.
    Φιλιά! Να περασετε πολλές ομορφες καλοκαιρινές βραδιές στο μπαλκόνι σας!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πολύ τρίψιμο δεν λες τίποτα!Αφού έλεγα, άντε...δεν θα τελειώσει ποτέ???
      Όμως έχω πείσμα η αλήθεια και δεν θα τα παρατούσα αν δεν έβλεπα το αποτέλεσμα που ήθελα!Έχω τριβείο αλλά για μεγάλες επιφάνειες.Ο επόμενος στόχος είναι να πάρω ένα μικρότερο γιατί τα παντζούρια μου έχουν γίνει χάλια και σκέφτομαι να το βάλω μπρος κατά τον Σεπτέμβρη που θα δροσίσει...Ο θεός βοηθός!!χαχα

      Διαγραφή
  7. Καλημέρα.
    Μας ελειψες και ανησυχησαμε κομματακι.
    Οπως παντα ολα υπεροχα.
    Συγχαρητηρια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κι εμένα μου έλειψε να είμαι εδώ μαζί σας αλλά το προσπαθώ ανάμεσα στις τόσες πολλές υποχρεώσεις που έχω,να βρίσκω χρόνο και για την Λαμπρούκα μου!Σε ευχαριστώ πολύ!!

      Διαγραφή
  8. Πολυ καλη δουλεια Λαμπρινη! Χαρα στην υπομονη σου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Η αλήθεια είναι ότι αν δεν έχεις υπομονή δεν πρέπει να ξεκινήσεις τέτοια πράγματα!! Ευχαριστώ πολύ!!

      Διαγραφή
  9. Εξαιρετική δουλειά έχεις κάνει Λαμπρινή... το αποτέλεσμα τουλάχιστον στις φωτογραφίες δείχνει βελούδινο!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ευχαριστώ πολύ Χριστίνα μου!Χαίρομαι που φαίνεται το αποτέλεσμα γιατί είναι πραγματικά σαν βελούδινο!

      Διαγραφή
  10. Καλημερα!!! Σκεφτομαι να αλλαξω το δωματιο της κορης μου το οποιο ειναι λακα ροζ με φλουδα ξυλου δρυς σε γκρι και λευκο αναλογα. Ποια μπογια θα μου προτεινες να δουλεψω ετσι ωστε το αποτελεσμα να ειναι λειο και καπως γυαλιστερο? Να σου πω οτι δεν θελει αποτελεσμα vintage γιατι και τα επιλα της σε απλες γραμμες. Σε ευχαριστω που εισαι τοσο καλη και μας βοηθας πολυ!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή